“Η Josie, η Πανοπλία και ο Μαλλιάνθρωπος”

H χρήση του ‘σώματος ως κρησφύγετο’


Στον τομέα της κοινωνικής θεωρίας το ανθρώπινο σώμα διαμορφώνει και μεταρρυθμίζει τη δομή της κοινωνίας, ενώ παράλληλα διαμορφώνεται και το ίδιο μέσα από την κοινωνία η οποία αλλάζει. Ορισμένες μελέτες μάλιστα χρησιμοποιούν το σώμα ως μια οργανωτική αρχή για την επιστήμη της κοινωνιολογίας. Ο Brian Turner επινόησε τον όρο «σωματική κοινωνία» για να περιγράψει το πώς το σώμα στα σύγχρονα κοινωνικά συστήματα έχει γίνει «το κύριο πεδίο της πολιτικής και πολιτιστικής δραστηριότητας» ενώ για τον Bourdieu και τον Elias το σώμα είναι μια ημιτελής οντότητα η οποία αναπτύσσεται σε συνδυασμό με διάφορες κοινωνικές δυνάμεις και αποτελεί αναπόσπαστο συστατικό της διατήρησης των κοινωνικών ανισοτήτων.

Στο έργο της Ιγνατάκη παρατηρούμε πως μέλη και προεκτάσεις του σώματος (όπως νύχια, πόδια και μαλλιά) συναντώνται σε κινεζικούς μύθους, θρύλους και παραδόσεις και λειτουργούν ως σημαίνοντα και ως σύμβολα σχηματίζοντας μια ανθρώπινη ‘πανοπλία’. Ιστορικά οι Κινέζοι είχαν (και έχουν ακόμα) μια ιδιόμορφη αντίληψη για την ομορφιά που αποκαλύπτει την ιδιαίτερη σχέση που έχουν με το σώμα τους. Τα μαλλιά σύμφωνα με τον Κομφούκιο δεν ανήκουν στο ίδιο το άτομο αλλά στους προγόνους του, οπότε το να τα κόψει κανείς θα ήταν φοβερή ασέβεια αλλά και καταστροφή του ίδιου του του σώματος. Επίσης το μήκος και το χτένισμα των μαλλιών από την αρχαία ως και τη πρόσφατη Κινέζικη ιστορία συνδέεται με το κοινωνικό status, την εθνικότητα, ακόμη και τις πολιτικές πεποιθήσεις. Κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Qing που ξεκινάει τον 17ο αιώνα το ξυρισμένο μέτωπο ανοικτά πάνω από τους κροτάφους με τα υπόλοιπα μαλλιά πλεγμένα σε μια μακριά πλεξούδα επιβάλλεται ως το κατεξοχήν χτένισμα για τους άντρες και υποδηλώνει την υποταγή τους στην κυριαρχία της δυναστείας των Qing. Η ποινή για όσους δεν υπακούουν στο συγκεκριμένο χτένισμα είναι ο αποκεφαλισμός. Από ακόμη νωρίτερα και ως αποτέλεσμα της φιλοσοφίας του Κομφούκιου γυναίκες και άντρες κρατούν τα μαλλιά τους μακριά και τα διατηρούν τυλιγμένα σε κότσους (κουλούρι) ή άλλα περίτεχνα χτενίσματα.

Η Μαριάννα Ιγνατάκη (γ.1977) ζει και εργάζεται στο Πεκίνο και στην Θεσσαλονίκη. Η έκτη της ατομική έκθεση με τον τίτλο “Η Josie, η Πανοπλία και ο Μαλλιάνθρωπος” διαπραγματεύεται την ιδέα της παραμόρφωσης (body modification) και της χρήσης του ‘σώματος ως κρησφύγετο’ μέσα από μια σειρά έργων -σαφώς επηρεασμένα από την Κίνα- που περιλαμβάνει γλυπτά, σχέδια με ακουαρέλα και μολύβια, και ένα βίντεο.

Διάρκεια έκθεσης: 23.02.17 – 24.03.17

Newsletter

Εγγραφείτε στο newsletter μας.