Ένα “Σύμπαν” παραμυθιών

Ένα “Σύμπαν” παραμυθιών

Σε μια ιδιαίτερα εντυπωσιακή έκθεση με εικαστική εγκατάσταση ένα καρουζέλ στολισμένων καλαποδιών, μας προσκαλεί η δημιουργός Κατηφένια Ζαφειριάδου, ενώ μιλά για τα νέα της όνειρα

Έχεις δημιουργήσει ένα «Σύμπαν Παραμυθιών» και προσκαλείς τους  ανθρώπους της διπλανής πόρτας για να περιπλανηθούν και να …αποπλανηθούν…

Ναι, για μένα πιο σημαντικός θεατής μπορεί να είναι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας, γιατί είναι απροκατάληπτος, ανεπηρέαστος και δεν εξυπηρετεί σκοπιμότητες. Ας μην ξεχνάμε ότι πολλές φορές οι διανοούμενοι και οι καλλιτέχνες είναι «ευτελείς δούλοι της εξουσίας».

Πιστεύεις ότι ο κόσμος νιώθει έντονη την ανάγκη στις μέρες μας να χαθεί σε ένα παραμύθι; Νομίζω, ναι. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι η λέξη «παραμύθι» προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «παραμυθία», που σημαίνει «παρηγοριά».

Πώς δημιουργήθηκε το καρουσέλ καλαποδιών; Ήταν δύσκολο project;
Πολύ δύσκολο. Καταρχάς ξεκίνησε από ένα όνειρο! Να εκθέσω στο Γενί Τζαμί. Μετά άρχισε η μελέτη. Πήγα και ήρθα αρκετές φορές στο χώρο με στατικούς μηχανικούς, ειδικούς μελετητές. Δυσκολευτήκαμε πολύ να βρούμε και τα σχέδια του χώρου. Να φανταστείτε ότι η υπηρεσία Αρχαιοτήτων τα ζήτησε μετά από μένα! Μετά είχαμε την πρακτική δυσκολία πώς θα στηρίξουμε το καρουζέλ. Φοβηθήκαμε ότι το κιγκλίδωμα θα έπεφτε. Έτσι καταλήξαμε σε αυτήν την πυραμοειδή κατασκευή, το τζαμί μέσα στο τζαμί. Αυτό έπρεπε να κατασκευαστεί (δύσκολη κατασκευή). Μετά είχαμε τη δυσκολία πώς θα κρεμάσουμε τα πράγματα. Στήσαμε σκαλωσιές, που σημαίνει ότι εγώ έβλεπα για πρώτη φορά το έργο ολόκληρο μέσα στο χώρο. Αυτό ήταν μια μορφή δυσκολίας.

Ας μην αναφερθώ και στις γραφειοκρατικές δυσκολίες μέχρι να μου παραχωρήσει ο Δήμος το χώρο! Η αίτησή μου ήταν δύο χρόνια στα αζήτητα. Δεν έπαιρνα καν απαντήσεις. Στάθηκε αδύνατον να κλείσω ραντεβού με τον τότε Αντιδήμαρχο Πολιτισμού. Ευτυχώς, βρέθηκε μια χρυσή, για μένα, γυναίκα, η κ. Μελισσίδου, η οποία, χωρίς να με γνωρίζει, πείστηκε για την αξία του πρότζεκτ και το προώθησε στη νέα Αντιδήμαρχο Πολιτισμού,  η οποία, βεβαίως το έκανε δεκτό.

Γιατί επέλεξες τον συγκεκριμένο χώρο, το Γενί Τζαμί; Θεωρείς ότι ταυτίζεται απόλυτα με την έκθεσή σου;
Είναι παραμυθένιος. Το αρχιτεκτονικό του σχέδιο θυμίζει μια ανοιχτή αγκαλιά. Επίσης, έχει αυτήν την κυκλική Αραβική γραφή, που σε καμπυλότητα μου θυμίζει τις καμπύλες από τους ελλειψοειδείς δακτυλίους από πλέξι γκλας. Ένας χώρος ζεστός σαν τα παραμύθια.

Τι σκέφτηκες να στολίσεις καλαπόδια;  Ως αντικείμενο είναι ιδιαίτερα;
Σε αυτήν την έκθεση ήθελα να έχουν μεγάλα τακούνια τύπου μπαρόκ. Έτσι επέλεξα χριστουγεννιάτικα στολίδια, τα οποία αγόρασα, σχεδόν τρία χρόνια πριν, στον Πύργο Ηλείας, όταν είχα πρωτοαρχίσει να έχω την έμπνευση για αυτήν την έκθεση. Με αυτό θέλω να πω ότι η συλλογή των υλικών και η έμπνευσή μου με ακολουθούν στα ταξίδια μου… Τα καλαπόδια ως αντικείμενα μου θυμίζουν μικρά γλυπτά. Χαρακτηρίζονται από δύο ιδιότητες: κομψότητα και αντοχή στα χτυπήματα, σημαντικές ιδιότητες για τον άνθρωπο.

Έχεις σχεδιάσει την επόμενη έκθεση και έργα σου;

Ναι. Χαίρομαι που μου δίνεις τη δυνατότητα να μιλήσω για αυτό. Είναι παράξενο, γιατί ενώ ο κόσμος επισκέπτεται την παρούσα έκθεσή μου, εγώ έχω ήδη χαθεί στην επόμενη. Θα έχει ως θέμα της τους αρχαγγέλους. Ήδη μελετώ  σχετική βιβλιογραφία και σχεδιάζω με προσεκτικά βήματα το πρότζεκτ.

Στις εκθέσεις σας επικρατεί το ονειρικό στοιχείο;

Νομίζω, ναι. Εξ αντικειμένου…
 

Leave a Reply